Pelargonia kwitnie od maja do pierwszych przymrozków, jeśli dostanie co najmniej 5–6 godzin słońca dziennie, przepuszczalne podłoże i regularne nawożenie w sezonie. Zimą da się ją przechować w mieszkaniu w bloku: wystarczy jasne miejsce o temperaturze 5–12°C, przycięcie pędów o jedną trzecią do połowy i podlewanie co 2–4 tygodnie. Poniżej opisujemy najpopularniejsze odmiany, pielęgnację od wiosny do jesieni i zimowanie krok po kroku.
Odmiany pelargonii — czym się różnią
W sklepach ogrodniczych pod nazwą „pelargonia” sprzedaje się kilka grup roślin o innych wymaganiach. Warto wiedzieć, którą się kupuje, bo od tego zależy miejsce na balkonie i sposób zimowania.
| Grupa | Jak rozpoznać | Gdzie najlepiej rośnie | Na co uważać |
|---|---|---|---|
| Pelargonia rabatowa (zonale) | Wzniesiony pokrój, okrągłe liście często z ciemniejszą obwódką, kwiaty zebrane w kuliste baldachy | Skrzynki i donice w pełnym słońcu | Najbardziej odporna, dobrze znosi upał i krótkie przesuszenie |
| Pelargonia bluszczolistna (zwisająca) | Długie, zwisające pędy, błyszczące liście podobne do bluszczu | Balkony, kosze wiszące, skrzynki na balustradzie | Potrzebuje więcej wody w upały; pędy łamią się na wietrze |
| Pelargonia angielska (wielkokwiatowa) | Duże, często dwubarwne kwiaty, ząbkowane liście | Osłonięte balkony, jasne parapety; nie lubi deszczu | Bardziej wymagająca; do zawiązania pąków potrzebuje chłodniejszych nocy; podatna na mączlika |
| Pelargonia pachnąca | Drobne kwiaty, pachnące liście (cytryna, róża, mięta) | Parapet, taras, blisko miejsca, gdzie się siedzi | Uprawiana dla liści, nie kwiatów; znana też jako anginka |
| Odmiany mieszańcowe (np. Calliope) | Pokrój pośredni między rabatową a bluszczolistną, intensywne kolory | Duże donice i skrzynki | Szybko rośnie, więc potrzebuje regularnego nawożenia |
Pod nazwą pelargonia afrykańska sprzedaje się też gatunek ceniony głównie za korzeń, a nie za ozdobne kwiaty — jako roślina balkonowa sprawdza się słabiej niż odmiany z tabeli.
Stanowisko i podłoże
- Słońce: balkon od południa, zachodu albo wschodu. W cieniu pelargonia wyciąga pędy i prawie nie kwitnie. Odmiany angielskie lepiej czują się z osłoną przed najostrzejszym słońcem w południe.
- Podłoże: gotowa ziemia do pelargonii albo do roślin balkonowych, lekka i przepuszczalna, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego.
- Drenaż: otwory w dnie donicy i warstwa keramzytu. Woda stojąca w osłonce to najczęstsza przyczyna gnicia korzeni.
- Rozstaw: w skrzynce o długości 80 cm zwykle sadzi się 3–4 rośliny; zbyt gęsto posadzone szybciej chorują.
Podlewanie i nawożenie w sezonie
Pelargonia lepiej znosi krótkie przesuszenie niż ciągle mokrą ziemię. Podlewaj wtedy, gdy wierzchnia warstwa podłoża jest sucha w dotyku — w upały na nasłonecznionym balkonie może to być codziennie, w chłodne dni co kilka dni. Wodę lej pod roślinę, nie na liście i kwiaty, najlepiej rano.
Od maja do końca sierpnia nawoź co 7–14 dni nawozem do roślin kwitnących, z większą zawartością potasu. We wrześniu przestań nawozić, żeby pędy zdrewniały przed zimą. Przekwitłe kwiatostany usuwaj na bieżąco — roślina zawiąże wtedy nowe pąki zamiast nasion.
Zimowanie pelargonii w mieszkaniu krok po kroku
Pelargonia nie przetrwa mrozu na balkonie. Zabierz ją do środka, zanim nocą temperatura spadnie poniżej 5°C — w Polsce zwykle w październiku.
- Przegląd: usuń zeschnięte liście, kwiaty i pędy z plamami; sprawdź spód liści, czy nie ma mączlika.
- Przycięcie: skróć pędy o jedną trzecią do połowy. Mniejsza roślina potrzebuje mniej światła i wody.
- Miejsce: jasne i chłodne, 5–12°C — nieogrzewany pokój, chłodna klatka schodowa z oknem, zamknięta loggia, garaż z oknem. W ciepłym pokoju przy kaloryferze roślina wyciąga się i częściej łapie szkodniki.
- Podlewanie: oszczędne, co 2–4 tygodnie, tylko tyle, żeby podłoże całkiem nie wyschło. Bez nawożenia.
- Luty–marzec: przenieś roślinę w cieplejsze, jasne miejsce, przesadź do świeżej ziemi i przytnij wyciągnięte pędy. Nawożenie zacznij, gdy pojawią się nowe liście.
- Wystawienie na balkon: po połowie maja, gdy minie ryzyko przymrozków. Przez pierwsze dni chroń roślinę przed pełnym słońcem w południe.
Jeśli nie ma gdzie przechować całej rośliny, w sierpniu albo wrześniu można pobrać sadzonki: wierzchołki pędów długości 8–10 cm, bez kwiatów, ukorzeniane w wilgotnym podłożu w jasnym miejscu. Zimują na parapecie dużo łatwiej niż dorosła roślina.
Najczęstsze problemy

| Objaw | Najczęstsza przyczyna | Co zrobić |
|---|---|---|
| Żółte dolne liście, miękkie łodygi | Za dużo wody, zimne i mokre podłoże | Ograniczyć podlewanie, sprawdzić drenaż, usunąć gnijące części |
| Długie, cienkie pędy, mało liści | Za mało światła, za ciepło zimą | Przenieść w jaśniejsze i chłodniejsze miejsce, przyciąć wiosną |
| Szary nalot na liściach i kwiatach | Szara pleśń przy wilgoci i braku przewiewu | Usunąć porażone części, podlewać pod roślinę, rozluźnić skrzynkę |
| Drobne białe owady pod liśćmi | Mączlik | Żółte tablice lepowe, usuwanie najbardziej porażonych liści, preparat przeciw mączlikowi |
| Brak kwiatów przy bujnych liściach | Za dużo azotu, za mało słońca | Nawóz do roślin kwitnących, słoneczniejsze stanowisko |
Czy pelargonię można trzymać w domu przez cały rok?
Tak, na bardzo jasnym parapecie od południa, ale kwitnie wtedy słabiej niż na balkonie. Odmiany pachnące i angielskie znoszą uprawę w domu lepiej niż rabatowe.
Czym różni się pelargonia od bodziszka (geranium)?

Potocznie pelargonie nazywa się geranium, ale bodziszki to inny rodzaj — w większości byliny ogrodowe, które zimują w gruncie. Pelargonie pochodzą z cieplejszego klimatu i w Polsce nie przetrwają zimy na zewnątrz.







